Orain dela egun batzuk amona hil zitzaigun. Bigarrengo gerra mundiala, Espainiako gerra, diktadura gaindituta, bederatzi seme-alaben ama eta alarguna, Rosario Etxebeste azkenik aitonarengana joan da.
David Larrinaga ezagutu dudan artistarik talentotsuentako bat da. Bart, etxera helduta, bere diska jarri genuen, afaldu ostean eta hunkitu ninduen. Sinestezina, askea, zaindua, musikaltasunez eta edertasunez josita, egiazkoa iruditu zitzaidan. Ordutik hiru aldiz entzun det, eta aste honetan gehiagotan entzungo dudala badakit.
Eskerrik asko, David, zure arteagatik, zure talentuagatik eta zure mundu musikal horregatik. Ezinezkoa da, sentibera eta besteen talentuaz ohartzeko gaia bazera, zure musika ez aipatzea. Aipatzea bakarrik ez, azpimarratzea ere bai. Nire militantzia bakarra, gaur egun, artea da eta La Baldosa Flotante horixe da: Musika hutsa, olerkaritza hutsa.
Oraindik hunkituta naukanez, ezingo nuke gehiagorik esan. Hobe da entzutea.
Groove estudioetan grabatuta, Alvaro García teknikariaren lana oso zehatza izan da, estudio horren kurrikulumean beste lan ezberdin eta berezi bat gehituz. Bilbok, oraingoz, eztaki ze nolako altxorrak gordetzen dituen bere kaletan. Daviden musikak ez dauka parekatzekorik Euskal Irrian.
Orain dela 40 urte, Peter and Paulekin batera, emakume zuri honek abesti ausartu batzuk grabatu zituen. Gaur utzitako testamentu musikala entzutea omenaldirik onena liteke.
Urtero bezala, Victor Jararen erahilketaz oroitu naiz. Txikitan entzun nuen lehendabiziko gaztelerazko musika izan zen berarena, oraindik hunkitzen nauena.
Sekulako jarrera zeukan bere zuzenezko emanaldietan, eta jarrera horregatik erahil zuten, hain zuzen. Sarkasmoaren erregea izatea arriskutsua izan daiteke mundu telebisibo honetan, baina jende burutsuarentzat, askatasunik ez dagoenean, sarkasmoa da baliabide bakarra. Burutsuak eztirenek, ordez, beste tranpa batzuk egiten dituzte. Victor Jara artista bat zan.
Bart "Agur Marijaia" abestia estreinatu zen, Bilboko Aste Nagusiko azkenengo gauan. Musika ekainean idatzi nuen eta uztailan grabatu genuen, Julen Gabiriak egindako olerki ederrarekin batera.
Grabaketa "Groove" estudioetan egin genuen eta Alvaro García eta biok arduratu ginen ekoizpenaz.
Hainbat musikarik hartu zuten parte, haien esperientzia eta jakinduria gehituz:
- Oreka TX (Harkaitz eta Mikel: txalapartak eta plastikozko bidoia)
- Aritz Urrutia (baxua) - Ernesto Ruiz (bateria eta tinbalak) - Malen Zobaran (trikitixa) - Ivan Allue (alboka eta tin whistle) - Eunate Vilches (tronpa) - Shanti Basauri (gitarrak eta teklatuak)
Atzoko soinuarekin etzan ongi entzun eta abestiaren hedapena beranduegi hasi zela deritzot baina, datorren urtetik aurrera, aukera gehiago edukitzea espero det. Ikuskizuna Inneventok ekoiztuta eta Hortzmuga Teatroak antzeztuta izan zen.
Grabaketan egon diren parte hartzaile oroei eta ondoko lagunei haien laguntza eskertu nahi diet:
- Inneventoko jendea - Raul Cancelo (Hortzmuga) - Larrua - Estudiotik pasa diren musikari guztiak - Ikeguchi Yutaka - Alvaro García - Abestia jarri duten irrati gutxiei - Oreinak taldeko lagunei - Busturiko etxekoei
Pasa den egunean webgune hau eguneratu nuen, "MP3" kategorian mp3 gehiago sartuz, batik bat. Aipatuta zeuden lan batzuk etzekaten entzunda izateko aukerarik eta, kasu batzutan, egoera hori hoberatu det.
Hor ezkerrean dagoen estekan (Mp3), aurki daitezke azkenengo lan batzuetako doinuak, sarrera bakoitzean barne.
Txorrakeri asko esango dute, xelebrekeriak aipatuko dituzte, bainan oso gutxik hitz egingo dute musikari honen talentoari buruz.
Gaur berandu enteratu naiz baina beste musikari batzukin hitz egin det eta guztiok gauza bera komentatu degu: Ez ginan fanak, "Thriller" diskatik bere diskoak etziran interesgarriak guretzat... baina guk orok errespetatzen genuen. Niri Jackson Five taldea asko gustatu zait, disko guztiak dauzkat, eta mutiko hau (beti haurra izan da) oso talentotsua zela deritzot. Gizarteak, monstruoari - eta Michael Jacksonmonstruo bihurtu zan 1984tik aurrera - pekatu guztiak leporatzen dizkio. Notre-Dammeko kanpaien artean izkutatzen danari, laku batean bere isladari so egiten dion horri, edo haurtzarorik gabeko pertsona makal honi. Industriak izarrak sortzen eta sakrifitatzen ditu.
Baina tipo hau, gaztetan, benetazko musikaria zan. Gaixotasun ilun batzutan (apika gizarteak sortuak direnak) erori baino lehen, mundu osoak miresten zuen. Diseinu berriko lapurrak haien lana hasi baino lehen, bere ahotsez eta dantzaeraz gozatzen genuen.
Zein erraza den epaitzea. Zein erraza besteen talentua zapaltzea edozein aitzaki sinestezin batez. Bart musikari bat hil zan. Ziur nago munduan beste asko ere hil zirela. Izar honen argiaren aurrean itsuak bagara... nola bereiztuko ditugu beste talentu guzti horiek, ospetsuak eztirenak eta atzo bezalako egun batean hil zirenak?
Hortzmuga Teatroa konpainiak 20 urte bete ditu aurten, eta ospatzeko, erakusketa berezi bat prestatzen ari dira. Gainera, haien lana etengabekoa denez, klown obra bat estreinatuko dute Viladecanseko Antzerki Festibalean: "Olympikas".
Zsutroia Hondo, Hetta Miller, Rula Tagarroto eta Odin Parkman kirolariak Arkadia herrikoak dira eta haien kirol xelebreak eraman nahi dituzte hurrengo Olinpiadetara. Hortarako, guztion sinadura behar dute, sinesgarritasuna nolabait lortzeko.
Arkadiako "Himnoa" egitea eskatu zidaten eta horixe izan da nire oparia haien hogeigarren urtebetetzeagatik.
Bart ene azkenengo obra sinfonista estreinatu nuen, musikari trebez inguratuta, Gaudeamus abesbatzarekin, Kukai dantza konpainiarekin, etab.
B.E.C.-en antolatutako EFEF (European Future Energy Forum) kongresuaren hasiera ospatzeko agindu zidaten. Ekoizpena, erraldoia zena, Inneventoren eskuetan zetzan, soinua eta argiketa Audiomicek egin zituen eta plazer handia izan zen Jon Maya (Kukai), Juli Foruria (Gaudeamus, abesbatzak oso lan ona osatu zuen) eta besteekin lan egitea.
Hemen entzun dezakezue:
Aipatutakoez gain, nirekin agertokian egon ziren musikariak hauek izan ziren:
- Mikel Ugarte & Harkaitz Martínez (Oreka TX, txalaparta)
- Aritz Urrutia (baxua)
- Ernesto Ruiz (tinbalak eta darbuka)
- David Larrinaga (sitar eta ahotsa)
- Gaudeamus (haur abesbatza)
Oso hilabete estresantea izan da, Japoniatik itzuli eta obra hau konposatu eta zuzendu behar (eta prozesuaren erdian Alemanian eta Frantzian egindako lana) baina merezi izan du. Dana ondo irten zan, artista eta teknikariek ondo egin zuten eta publikoari asko gustatu zitzaion. Artista gehienekin esperientzia luzea neukan eta niretzat berriak izan direnak ezinbestekoak bihurtu direla aitortu behar det.
Laster bideo bat jarri ahalko det baina, oraingoz, argazkia klika ezazue, ikuskizunaren magnituteaz ohartzeko. Obrak 12 minutu dirau eta denbora hortan denetarik gertatu zen agertokian.
Argazki guztiak, bat izan ezik, nik egindakoak dira. Ene bizitzaren txoko batzuk dira bainan argazki kamara txar batekin aterata.
Hauetako baten bat gustatzen bazaizu, eskaidazu otoi. Dohainik bidaliko dizut.